ما ایمان داریم به روحالقدس، خداوند و بخشندهی حیات، که از جانب پدر و پسر حاصل میشود، او که با پدر و پسر پرستیده شده و جلال مییابد، او که به واسطهی انبیا سخن گفته است.
در رساله به عبرانیان ۱: ۱ – ۴ گفته میشود آخرین کلام خداوند به ما پسرش است و شیوهی سخن گفتنش از طریق پسرش و در نتیجه از طریق رسولانی که بنا به قدرت و اختیار مسیح با کلیسا سخن گفتهاند، که با طرقی که پیش از آمدن عیسی بکار گرفته بود فرق دارد.
شکیبایی عدالت خدا
عهدعتیق مملو از رحمت و صبر خداست.
مسیح از روی صلیب فریاد میزنه، "الهی الهی مرا چرا ترک کردی؟" چون او ترک شد. او باید ترک میشد، چون جریمهی گناه، ترک شدن از جانب خداست، و سؤال اینه که آیا خدا ما رو ترک میکنه یا جانشین ما رو ترک میکنه، کسی که لعنت کامل ترک شدن از جانب خدا رو به جای ما متحمل شد؟"
۲۱ عیسی در جواب ایشان گفت، هرآینه به شما میگویم اگر ایمان میداشتید و شک نمینمودید، نه همین را که به درخت انجیر شد میکردید، بلکه هر گاه بدین کوه میگفتید، منتقل شده به دریا افکنده شو چنین میشد. ۲۲ و هر آنچه با ایمان به دعا طلب کنید، خواهید یافت. - انجیل متی ۲۱: ۲۱-۲۲، ترجمه قدیم
ما معترفیم که روحالقدس باید ارواح مردگان را زنده کند تا ما به او ایمان بیاوریم؛ او باید بدون درخواست ما این کار را بکند، زیرا در این وضعیت مرگ روحانی که در خارج از عیسی بدان دچاریم درخواست حیات جدید نخواهیم کرد، و او فقط این کار را برای کسانی میکند که آزادانه برگزیده باشد و در زمانی که خودش بخواهد.
اعتقاد باینکه بوسیله تقدیس کشیش یا طریق دیگری ماهیت نان و شراب تغییر می کند و به بدن و خون مسیح تبدیل می شود، نه فقط مخالف کتاب مقدس است بلکه با عقل سلیم نیز تضاد دارد.
خدا در مورد عدالتش مذاکره نمیکنه. او انصافش رو قربانی نمیکنه. او درستی خودش رو خدشه دار نمیکنه. او گفت: "من تضمین میکنم که این مجازات انجام بشه و گناه مجازات بشه." این عدالت صلیبه. رحمت صلیب در این دیده میشه که خدا پرداخت بها رو توسط یک جانشین میپذیره.
ما تصدیق میکنیم که عیسای مسیح کاهن اعظممان است، به رتبهی ملکیصدق، او که خود را برای ما به عنوان قربانی کامل گذرانید و همواره در حضور پدر برای ما شفاعت میکند. ما تصدیق میکنیم که عیسای مسیح هم کاهن و هم قربانی بود، قربانی نهایی و کفارهی عالی گناهان.
تنها فرق بین پادشاهی امروز و پادشاهی که در آینده خواهیم شناخت، درنهایت، در قابلیت رؤیتش هست، چون واقعیت اینه که هم اکنون عیسی پادشاهه.
ما ایمان داریم خداوند، که رحم و عدالت در او به کمال است، پسرش را فرستاد تا ذاتی را بر خود پذیرا گردد که در آن ذات در برابر خداوند نافرمانی شده بود، تا در همان ذات رضایت خدا را جلب کند و با اشتیاق تلخ و مرگ خویش مکافات گناه را تحمل نماید.
در عهدعتیق به یک پسر دیگر خداوند نیز اشاره شده است، آدم، پدر نسل بشر. عیسی به عنوان پسر خدا و نمایندهی نسل او نیز هست و مکافات قضاوت او را نیز میکشد، به نحوی که همهی غیر یهودیانی که به عیسی ایمان داشته باشند نیز رستاخیز و حیات ابدیشان تضمین میگردد.
تفاوت بین عدالت و رحمت
خدای قدوس، هم عادل و هم رحیم است. او هرگز ناعادل نبوده. خدا هرگز در کتاب مقدس، شخص بیگناه را مجازات نکرده است.
نویسندهی عبرانیان در رابطه با برتری کهانت مسیح به ما میگه اول از همه او نباید برای گناه خودش قربانی بده، چون بیگناهه. دوم، او نباید قربانیش رو تکرار کنه. قربانیای که او تقدیم میکنه، یک بار برای همیشه تقدیم شد.
۱ خدا، که در زمانِ سَلَف به اقسام متعدّد و طریقهای مختلف بوساطت انبیا به پدران ما تکلّم نمود، ۲ در این ایّام آخر به ما بوساطت پسر خود متکلّم شد، که او را وارث جمیع موجودات قرار داد، و بهوسیلهٔ او عالمها را آفرید. - عبرانیان ۱: ۱-۲، ترجمه قدیم
وعدهی خداوند مبنی بر اینکه نسل داوود را تا ابد دوست بدارد به این معنی نیست که اگر این نسل روزگاری دچار گناه شد مکافات نخواهد دید.