🔸نبوت در عهدعتيق 🔸

🔶برای درک بهتر عطای روحانی نبوت، لازم است نقش انبيا را در عهدعتيق بررسی کنيم. خدمت ايشان اين بود که کلام خدا را با شجاعت اعلام کنند، طوری که با زندگی قوم خدا انطباق بيابد. همين تأکيد را در عهدجديد مشاهده میکنيم: “آن که نبوت میکند، با انسانهای ديگر، برای بنا، تشويق و تسلیشان سخن میگويد” (اول قرنتيان ١۴ :٣)

🔶دومين عنصر موجود در نبوتهای عهدعتيق، بيان آن چيزی است که

در انتظار قوم خدا است. اين عنصر را در پيشگويی اشعيا در

خصوص جزئيات ولادت خداوند عيسی میبينيم و بدينسان بر هويت او تأکيد گذارده میشود.

🔷در عهدجديد، پيشگويی آينده را کمتر میبينيم، و بيشتر شاهد اعلام کلام خدا هستيم؛ اما هشداری جدی داده شده که به آن چه که قبلاً در کتاب مقدس مکشوف شده، چيزی اضافه نشود يا چيزی از آن کاسته نگردد

(مکاشفه ٢٢ :١٨-١٩ .)

بهطور خلاصه، کسی که عطای نبوت دارد، اين قابليت روحانی را تحت کنترل روح القدس دريافت داشته که کلام خدا را با چنان قدرت و وضوحی بيان کند که باعث ايجاد الزام و يقينی عميق در کليسا گردد.