چگونه تشخيص دهيم

بديهی است که همه ايمانداران دعوت دارند که بخاطر مسيح

ديگران را خدمت کنند، اما خدا به کليسايش افرادی را بخشيده که

عطای روحانی خدمت را دارند. شخص چگونه میتواند تشخيص دهد

که از اين عطا برخوردار میباشد. تيموتائوس اين عطا را داشت و

میتوانيم در زندگی او خصوصيات شخصی را مشاهده کنيم که دارای

آن میباشد.

جاری بودن اشتياق به خدمت

خدمتگزار قابليت اين را دارد که نيازهای عملی ديگران را ببيند و

مشتاق است آنها را برطرف سازد. برای چنين شخصی، خدمت کردن

امری اجباری نيست، بلکه از درون او جاری است. اين عطيه را در تيموتائوس مشاهده میکنيم و پولس در خصوص او چنين شهادت

میدهد: “کسی ديگر ندارم که اينچنين خالصانه به فکرتان باشد”

.(٢٠ :٢ فيليپيان)

احساس شادی

خدمتگزار وقتی میبيند که بار ديگران را سبک میکند تا به خدمت

خاص خود بپردازند، شادی خاصی احساس میکند. پولس شهادت

میدهد که تيموتائوس برای او همچون پسر است تا خودش بتواند در

خدمتش مؤثرتر باشد. خدمتگزاران از اينکه بتوانند واعظان و معلمان

را از مشغلههای مختلف آزاد سازند تا تمام نيرويشان را صرف

خدمتشان بکنند، بسيار شاد میشوند.

نمیتواند پاسخ منفی بدهد!

برای خدمتگزار دشوار است که به مردمی که نيازمند کمک او

هستند پاسخ منفی بدهد. اين امر اغلب سبب میشود که وظايف متعددی

بر دوش بگيرد و قولهای زيادی بدهد. کسانی که انتظارهايشان

برآورده نمیشود، ممکن است احساس سرخوردگی و خشم کنند. اين

هشداری است برای کسانی که عطای خدمت دارند: در قولهايی که به

ديگران میدهيد، واقعبين باشيد، و مطمئن شويد که میتوانيد سر قولتان

بايستيد.